Diagnostiek van gehechtheid gerelateerde stoornissen is geen luxe

23-11-2017

11.45

Aula

Diagnostic Assassment of Attachment Related Disorders in Children with Intellectual Disability

H.P. Giltaij

prof.dr. C. Schuengel

Faculteit der Gedrags- en Bewegingswetenschappen

Pedagogische wetenschappen

Promotie

Hans Giltaij levert met zijn promotieonderzoek een bijdrage aan de definiëring van de classificatiecriteria, en de ontwikkeling van diagnostische instrumenten en protocollen van hechting gerelateerde stoornissen. Daarbij richt zijn onderzoek zich op de doelgroep van kinderen met een licht verstandelijke beperking en psychische en/of gedragsproblemen.

Onderzoeksresultaten
Giltaij toont aan dat bijna 40% van deze kinderen gedragssignalen van verstoorde gehechtheid laten zien. Het blijkt goed mogelijk om met een specifiek interview onderscheid te maken tussen gedragssignalen van verstoorde gehechtheid en die van autismespectrumstoornis. Deze bevinding is van belang voor zowel de definiëring van de DSM-5 criteria van de reactieve hechtingsstoornis als voor de klinische praktijk van diagnostiek en behandeling.

Aan de hand van recent vastgestelde richtlijnen onderzocht Giltaij een combinatie van onderzoeksinstrumenten (interview, gestructureerde observatie, ontwikkelingsgeschiedenis) op hun onderlinge verbanden. Deze verbanden bleken sterk te zijn. De instrumenten zijn in combinatie goed te gebruiken bij het vaststellen van een gehechtheid gerelateerde stoornis. Hij stelde bij 18% van de kinderen uit deze onderzoeksgroep een dergelijke stoornis vast. Kinderen met deze stoornis zijn zeer kwetsbaar aangaande hun verdere ontwikkeling. Zij vertonen meer psychiatrische stoornissen, hebben meer psychische en gedragsproblemen en laten een grotere ontwikkelingsachterstand zien dan kinderen zonder een gehechtheid gerelateerde stoornis.

Meer informatie over het proefschrift in PURE